رفتن به محتوا

محیی‌الدین ابن عربی · دانشنامه مفاهیم اکبری

دانشنامه مفاهیم اکبری

۳۲ مدخل پیوسته درباره اصطلاحات عربی، شرح‌های زمینه‌مند و پیوند با المعجم الصوفی و کتابخانه فتوحات.

32 × 8 ↗

وجود و تجلّی

8
التجلّي

تجلّی

تجلّی به آشکارشدن الهی اشاره دارد، اما مقصود صرفاً دیدنی‌شدن چیزی نیست. یک موضع ممکن است دربارهٔ ظهور صورت‌های مخلوق باشد و موضعی دیگر دربارهٔ دگرگونی آگاهیِ دریافت‌کننده. این کاربردها را باید از یکدیگر جدا کرد.

خواندن مدخل ↗
الوجود

وجود

وجود در بحث‌های ابن عربی دربارهٔ خدا، جهان و شناخت حضور دارد. برگرداندن آن به یک مقولهٔ واحد متافیزیکیِ جدید ممکن است تفاوت میان آنچه در نهایت واقعی است و آنچه در صورت‌های نسبی پدیدار می‌شود را بپوشاند.

خواندن مدخل ↗
الأعيان الثابتة

اعیان ثابته

اعیان ثابته به حقایق متعیّنِ ممکنات از حیث حضورشان در علم الهی اشاره دارد، نه به مجموعه‌ای از اشیای ازلی که مستقل از یکدیگر وجود دارند. نسبت آن‌ها با ظهور خارجی دقیقاً همان مسئله‌ای است که باید بررسی شود.

خواندن مدخل ↗
الثبوت

ثبوت

ثبوت می‌تواند تعیّنِ یک ممکن در علم الهی را بیان کند، بی‌آنکه وجود محسوس آن را اثبات کند.

خواندن مدخل ↗
العدم

عدم

عدم می‌تواند نبودِ ظهور خارجی، وضعیت ممکن یا حکمی نسبی را بیان کند؛ همهٔ کاربردهای آن به معنای نیستی مطلق نیست.

خواندن مدخل ↗
النَّفَس الرحماني

نَفَس رحمانی

نَفَس رحمانی تمثیلی میان نَفَس، سخن و ظهور صورت‌های مخلوق می‌سازد. این تصویر به مابعدالطبیعه و تفسیر مربوط است، نه به یک فرضیهٔ فیزیولوژیک.

خواندن مدخل ↗
العماء

عماء

عماء، ابر، در بحث قابلیت و نخستین ظهور صورت‌ها به تصویری اصطلاحی تبدیل می‌شود.

خواندن مدخل ↗

برزخ و جهان

6
البرزخ

برزخ

برزخ می‌تواند مرزی باشد که دو سوی خود را هم جدا می‌کند و هم به یکدیگر پیوند می‌دهد؛ همچنین می‌تواند به وضعی اخروی یا عالمی میانی و خیالی اشاره کند. بنابراین تحمیل یک معنای محدود بر همهٔ کاربردهای آن، خطایی روشی است.

خواندن مدخل ↗
الخيال

خیال

خیال صرفاً داستان‌پردازی یا خطا نیست. این واژه در توصیف صورت‌ها، ادراک و میانجی‌گری میان معنای معقول و نمود محسوس، کاربردهای اصطلاحی دارد.

خواندن مدخل ↗
عالم المثال

عالم مثال

«عالم مثال» در توضیحات متأخر برای صورت‌های میان معقول محض و محسوس به کار می‌رود.

خواندن مدخل ↗
الأسماء الإلهية

اسماء الهی

اسماء الهی به دعا، تفسیر و روابط میان صفات الهی و جهان شکل می‌دهند. کارکرد آن‌ها به فهرست ثابتی از واژه‌ها، جدا از گوینده و موقعیت متن، فروکاستنی نیست.

خواندن مدخل ↗
أصل الجوهر الفرد

اصل جوهر فرد

بحث جوهر فرد به تمایزهای مابعدالطبیعی و کیهان‌شناختی مربوط است. «اتم» در کلام مستقیماً با ذرهٔ فیزیک امروز برابر نیست.

خواندن مدخل ↗

انسان و نبوت

5
الإنسان الكامل

انسان کامل

انسان کامل، جایگاهی جامع در الهیات و مابعدالطبیعه دارد و صرفاً فردی بسیار بااستعداد یا کامیاب در اخلاق نیست. این مفهوم به نسبت‌های تمامیت، نمایندگی و قابلیت پذیرشِ انسانی مربوط می‌شود.

خواندن مدخل ↗
الحقيقة المحمدية

حقیقت محمدیه

حقیقت محمدیه به گفتاری اصطلاحی تعلق دارد که نبوت، تجلی و جامعیت را به هم پیوند می‌دهد. باید آن را از گفته‌های تاریخی دربارهٔ زندگی زمینی پیامبر متمایز کرد.

خواندن مدخل ↗
الخلافة

خلافت

خلافت مفهومی تفسیری دربارهٔ انسان، علم و مسئولیت است و کاربرد الهیاتی آن با هر نهاد سیاسی هم‌نام یکی نیست.

خواندن مدخل ↗
القلب

قلب

قلب می‌تواند به کانون درونی پذیرش و تشخیص اشاره کند، نه صرفاً به اندام جسمانی قلب. پیوندهای فعلی واژه با دگرگونی و برگشتن به توضیح کاربرد آن در بیان شناخت کمک می‌کند.

خواندن مدخل ↗
الولاية

ولایت

ولایت دامنه‌ای از نزدیکی، قرب معنوی و گونه‌های سرپرستی را در بر می‌گیرد. ادعاهای مربوط به مرتبه در واژگانی دینی بیان می‌شوند که نباید خودبه‌خود به واقعیت جامعه‌شناختی تبدیل شوند.

خواندن مدخل ↗

معرفت و تأویل

5
المعرفة

معرفت

معرفت از شناخت به معنای بازشناسی و دریافت مستقیم سخن می‌گوید. این اصطلاح به معنای رد کلی مطالعه یا استدلال نیست؛ منبع غالباً گونه‌های شناخت و شرایط آن‌ها را تفکیک می‌کند.

خواندن مدخل ↗
الذوق

ذوق

ذوق، در اصل چشیدن، بی‌واسطگی تجربه را در برابر دانشی صرفاً توصیفی نشان می‌دهد.

خواندن مدخل ↗
الإشارة

اشاره

اشاره شیوه‌ای از دلالت غیرمستقیم است که همیشه به گزاره‌ای صریح فروکاستنی نیست.

خواندن مدخل ↗
الأدب

ادب

ادب رفتار سنجیده، حقوق رابطه‌ها و توجه به موقعیت را دربرمی‌گیرد و از آداب معاشرت فراتر می‌رود.

خواندن مدخل ↗

سلوک و ولایت

8
المقام

مقام

مقام جایگاه یا تحقق پایدار در آموزش معنوی است؛ فهرست و ترتیب مقام‌ها نزد همهٔ نویسندگان یکسان نیست.

خواندن مدخل ↗
الحال

حال

حال می‌تواند وضعیت معنوی را بیان کند که غالباً در برابر مقامی پایدارتر قرار می‌گیرد.

خواندن مدخل ↗
الفناء

فنا

فنا اغلب وصف محوشدن خود یا فروکش‌کردن خوداثبات‌گری در آگاهی است. این تعبیر ادعای لفظیِ نابودی بدن یا لغو تکالیف اخلاقی نیست.

خواندن مدخل ↗
البقاء

بقا

بقا در بسیاری از تقسیم‌بندی‌های معنوی، ماندن یا استمرار را در برابر فنا توصیف می‌کند. نباید آن را با نامیرایی زیستی اشتباه گرفت.

خواندن مدخل ↗
المحبة

محبت

محبت در عشق عبادی، زبان شعر و توضیح مابعدالطبیعیِ ظهور به کار می‌رود.

خواندن مدخل ↗
الأبدال

ابدال

ابدال چند معنا دارد: کسانی که صفات نکوهیده‌شان دگرگون شده، یا گروه‌هایی معیّن در سلسله‌مراتبِ روایت‌شده.

خواندن مدخل ↗

32 مدخل

Share this page